Korekcje w metodzie Brain Gym
Wprowadzenie do korekcji
Cały kanon dwudziestu sześciu ćwiczeń opisany jest w wymienionej przeze mnie literaturze.
Tutaj przedstawiam jedynie kilka najprostszych technik, które — z pewnymi modyfikacjami — wykorzystywane są również w metodzie ONE BRAIN, którą się zajmuję.
Podczas sesji stanowią one jedynie część procesu odblokowania, choć są jego istotnym elementem. Praktykowane samodzielnie mogą być jednak bardzo użyteczne, szczególnie w pracy z dziećmi. Korekcje nadają się również do wykonywania w domu.
1. Stopniowe wypicie małymi łyczkami szklanki czystej wody
Woda jest jedną z najważniejszych substancji w naszym ciele. Stanowi od 45% do 75% jego całkowitej masy. Jest niezbędna nie tylko do życia, lecz także w procesie uczenia się. Jako naturalny elektrolit wspomaga przyswajanie i przechowywanie nowych informacji oraz umiejętności.
Woda wspiera oddychanie, rozpuszczając tlen i umożliwiając jego transport do krwi, a tym samym dodaje energii. Wpływa również na prawidłowy przebieg reakcji elektrycznych i chemicznych pomiędzy mózgiem, układem nerwowym i całym ciałem. Wzmacnia procesy przewodnictwa elektrycznego oraz polaryzacji błony komórkowej (pompa sodowo-potasowa).
Dodatkowo pomaga w wypłukiwaniu z organizmu hormonów stresu oraz wspiera działanie układu limfatycznego, który skuteczniej oczyszcza ciało z toksyn. Zaleca się picie co najmniej 25 ml wody na każdy kilogram masy ciała dziennie. W sytuacjach stresu lub wzmożonego wysiłku zapotrzebowanie to jest jeszcze większe.
Wszystkie korekcje powinny być poprzedzone spokojnym wypiciem szklanki wody. Jest to również nieodłączny element sesji metodą ONE BRAIN, szczególnie podczas pracy z odblokowaniem stresu. Gdy ciało znajduje się w stresie, bardzo szybko przechodzi bowiem w stan dehydratacji.
Warto wybierać wodę niegazowaną i nie zastępować jej sokami ani innymi napojami. W naszym żargonie często powtarzamy, że „herbatą szyb nie umyjesz”.
2. Punkty „ziemi”.
Palcami jednej ręki dotykamy punktu pod dolną wargą — możemy go delikatnie masować. Drugą rękę kładziemy na górnej części kości łonowej, w dolnej części brzucha. Głowa i kręgosłup pozostają wyprostowane, a wzrok kierujemy w dół, na podłogę.
Po około 30 sekundach powtarzamy ćwiczenie, zmieniając układ rąk.
Jest to ćwiczenie łączące punkt początkowy i końcowy meridianu centralnego według Tradycyjnej Medycyny Chińskiej. Pracujemy w środkowym polu ciała, co sprzyja poczuciu stabilności i „uziemienia”.
Ćwiczenie wspomaga umiejętności organizacyjne oraz koncentrację. Korzystnie wpływa na wzrok, w szczególności na wodzenie oczami w dół. Pomaga w selekcji informacji, zmniejsza gubienie wierszy i kolumn podczas czytania, a także ułatwia pisanie, odwzorowywanie i wykonywanie działań matematycznych.
Jest szczególnie przydatne w procesie uczenia się oraz zapamiętywania nowych informacji.
3. Punkty „nieba”
Palcami jednej ręki dotykamy punktu nad górną wargą — możemy go delikatnie masować. Drugą rękę kładziemy na kości ogonowej. Głowa i kręgosłup pozostają wyprostowane, a wzrok kierujemy w górę.
Po około 30 sekundach powtarzamy ćwiczenie, zmieniając układ rąk.
Tym razem stymulowany jest obszar meridianu zarządzającego według Tradycyjnej Medycyny Chińskiej. Ćwiczenie to aktywizuje ośrodek ekspresji i wypowiedzi.
Ułatwia rozluźnienie oraz zmniejsza napięcie i tremę, szczególnie przed sprawdzianem, egzaminem lub wystąpieniem publicznym. Pomaga formułować zdania w sposób spokojny i poprawny, a także sprzyja lepszej kontroli nad gestykulacją.
4. Punkty „na myślenie”
Jedną ręką, przy użyciu kciuka oraz palca wskazującego i środkowego, masujemy przez około 30 sekund dwa punkty znajdujące się w zagłębieniach pod obojczykami, po obu stronach mostka. Są to punkty K27, czyli ostatni punkt meridianu nerek według Tradycyjnej Medycyny Chińskiej. Drugą rękę trzymamy na pępku.
Głowa pozostaje nieruchoma, kręgosłup wyprostowany. Wzrokiem kreślimy w powietrzu znak „ósemki”, rozpoczynając od spojrzenia w lewo i w górę. Następnie zmieniamy układ rąk i powtarzamy ćwiczenie.
Ćwiczenie to ułatwia przekazywanie informacji pomiędzy lewą i prawą półkulą mózgu oraz odpowiadającymi im stronami ciała. Wspiera jasność umysłu, pomaga redukować odwracanie cyfr i liter, a także sprzyja prawidłowemu ułożeniu ciała podczas czytania. Ułatwia płynne czytanie i integrację informacji wzrokowych.
Dodatkowo stymuluje aortę oraz zwiększa przepływ energii elektromagnetycznej w ciele.
5. „Leniwe ósemki”
Na wysokości oczu wyznaczamy w przestrzeni punkt początkowy, znajdujący się na linii środka, czyli osi symetrii ciała. Kciukiem rysujemy w powietrzu kształt leżącej ósemki, czyli znak nieskończoności ∞.
Ruch zawsze rozpoczynamy z punktu środkowego. Najpierw prowadzimy go w górę i w lewo, zataczając pętlę w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Następnie, przecinając punkt środkowy, rysujemy pętlę po prawej stronie, tym razem zgodnie z ruchem wskazówek zegara, wracając do punktu wyjścia.
Ćwiczenie powtarzamy co najmniej trzy razy każdą ręką osobno. Następnie wykonujemy je obiema rękami jednocześnie, splatając palce i krzyżując kciuki.
Jest to ćwiczenie przekraczania linii środkowej ciała, związane z wymiarem lateralności. Koordynuje pracę prawego i lewego ośrodka wzroku w mózgu, umożliwiając swobodne przekraczanie linii środkowej bez zaburzeń.
Ćwiczenie wzmacnia rozumienie i zapamiętywanie. Poprawia orientację kierunkową oraz widzenie obwodowe. Łagodzi trudności w nauce czytania, wspiera płynność czytania, zapamiętywania, słuchania i myślenia jednocześnie. Korzystnie wpływa również na wymowę oraz rozwój umiejętności matematycznych. Pomaga redukować trudności określane jako dysleksja czy dysgrafia.
6. Pozycja Dennisona
Ćwiczenie składa się z dwóch części.
Część pierwsza
Siadamy i krzyżujemy nogi w kostkach. Wyciągamy proste ręce przed siebie i przekręcamy dłonie grzbietami do siebie, tak aby kciuki były skierowane w dół. Następnie przekładamy jedną rękę przed drugą, tak by dłonie dotykały się wewnętrznymi stronami — kciuki pozostają skierowane w dół.
Splatamy palce dłoni, zginamy ręce w łokciach i opieramy skrzyżowane dłonie na klatce piersiowej. Zamykamy oczy i kładziemy język na podniebieniu. Oddychamy swobodnie.
Podczas wdechu delikatnie przyciskamy język do podniebienia. Podczas wydechu rozluźniamy go, nadal utrzymując kontakt z podniebieniem. Pozostajemy w tej pozycji przez około jedną minutę.
Część druga
Rozplatamy ręce i stawiamy stopy na podłodze w lekkim rozkroku. Końce palców obu dłoni delikatnie się dotykają. Oczy, ułożenie języka i sposób oddychania pozostają takie same jak w części pierwszej.
Działanie ćwiczenia
Pozycja ta pozwala w ciągu kilku minut rozładować napięcia psychiczne. Sprzyja wyciszeniu oraz zmniejsza nadwrażliwość na bodźce zewnętrzne. Zamknięte oczy ułatwiają rozluźnienie i skierowanie uwagi do wewnątrz.
Stres powoduje skrócenie i napięcie mięśni — w tym ćwiczeniu są one stopniowo rozciągane. Ćwiczenie wspomaga emocjonalną stabilność, poczucie „uziemienia” oraz swobodny ruch kości czaszki. Korzystnie wpływa na słuch i mowę, a także usprawnia pisanie, w tym wykonywanie prac kontrolnych.
Wzmacnia precyzję ruchu i stymuluje ośrodki ruchowe. Skrzyżowanie nóg aktywizuje tak zwane „trzy kumoszki”, czyli obszar, w którym — według Tradycyjnej Medycyny Chińskiej — krzyżują się meridiany nerek, wątroby oraz śledziony i trzustki.
Korekcje kinezjologiczne i test mięśniowy – jak docieramy do źródła stresu?
Wiele z tych korekcji jest wykorzystywanych jako element przygotowawczy w pełnych sesjach kinezjologicznych. Zobacz, jak narzędzia pracy w metodzie One Brain integrują te ćwiczenia z testem mięśniowym, aby dotrzeć do źródła Twojego stresu.
Kiedyś i dziś – o miejscu Brain Gym w mojej drodze
Metoda Brain Gym przez wiele lat towarzyszyła mi w pracy z ruchem i procesem uczenia się.
Dziś pozostaje dla mnie ważną częścią historii tej drogi, do której odnoszę się z wdzięcznością.
Powrót do: Ruch, który uczy myśleć